zondag 26 juni 2011

Hartig

Ik geloofde mezelf niet, toen ik op het idee kwam dit te maken. Het zit namelijk zo: ik hou helemaal niet van naaien. Dat kan ik niet. Ik krijg op de één of andere manier de draad niet door de naald. Of het lukt me niet om een gladde draad te houden, zonder knoopjes. Of ik hecht niet goed af en alles gaat weer los. Nou ja, dat soort scenario's hebben mij doen besluiten gewoon niet te naaien.
Maar ja, dan heb je opeens een broek waar een gat in zit. In eerste instantie heeft hij hier heel lang gelegen om te herstellen. Maar het gat was zo groot, dat ik uiteindelijk besloot hem toch maar weg te gooien. Jammer van het stofje, want dat was zo leuk! Je kon er nog van alles mee...
Hmm.. dat bracht me op een idee. Ik heb de gladde stukjes stof van de broek afgeknipt, om er hartjes van te maken. Gewoon toch maar eens proberen. Als het zou mislukken, zou niemand het ooit horen. En dus heb ik op een dag de stoute schoenen aangetrokken. Ik moest wel lachen. Voor mij was het een heel project, terwijl er mensen zijn in mijn nabije omgeving die voor een galajurk zelfs de hand niet omdraaien... Gelukkig had ik in mijn hoofd hoe ik het ging doen. En watjes om mee te vullen had ik al klaar liggen in huis.
Hieronder het resultaat. Ik zal maar gewoon verklappen dat ik heel trots was op mezelf. Het zijn simpele hartjes, maar gewoon het feit dat ik iets deed wat ik normaal niet zou doen en dat het nog lukte ook, maakte me helemaal happy!

1 opmerking:

  1. Ik vind dit werkelijk veeeeeel ontzettend wel genoeg knapperder dan een galajurkje maken.
    En dit is toch maar weer mooi gelukt.. Je stijgt kilometers hoger nog dan je al was, in mijn achting.
    En je schrijfstijl is van een soort eendje dat stiekem jakkiebah heet.

    BeantwoordenVerwijderen