Draadeieren

De komende tijd zal ik weer wat minder frequent bloggen. Het lecen met een kleintje ziet er weer totaal anders uit dan die zonder, dus ook qua bloggen zal ik moeten zien wat daarbij past. (Om nog maar niet te spreken van het moment dat het verlof weer voorbij is.

Van voor de bevalling had ik nog een knutsel voor jullie op de foto gezet: draadeieren. Zo vlak voor Pasen wil ik ze toch nog even laten zien.

Er zijn verschillende "recepten". Ik deed het zo:

Nodig: waterballonnen, evt. Luchtpompje, behanglijm, lange draden katoen

* blaas met een pompje waterballonnen, tot eivorm. Leg er een knoopje in.
* neem een lang stuk katoen, laat die in de behanglijm zakken en haal hem er weer uit. Ga met duim en wijsvinger langs de draad om overtollig lijm te verwijderen.
* wikkel de draad kriskras om de ballon heen. "verdeel" eerlijk.
* laat het GOED drogen. Beter te lang dan te kort. Het beste is om er een nacht tussen te laten zitten.
* prik de ballon kapot en verwijder alle ballonrestjes.

Als de draad goed onder de lijm zat, is het ei nu vrij stevig en heb je geen slappe stukjes draad.

Succes ermee!

Hoera!

Zaterdagmorgen was het dan zover. We hebben een zoon! We zijn zo dankbaar! Alles gaat goed en we genieten volop.

Over een poosje hoop ik weer terug te zijn hier.

Groetjes van een trotse moeder.

Ik fles, jij flest, wij worden geflest

Glaswerk, flessen, potten in de vensterbank: het is weer helemaal 'in'. Hoewel ik niet zoveel heb met hypes en het liefst zelf kies wat ik in ons huis neerzet, heb ik toch wel een glasliefde. Het ligt er alleen aan hoe en wat. Misschien ben ik daarin aangestoken door Elizabeth, die een voorliefde heeft voor gekleurd glas.  

Hoe dan ook, tijdens onze huwelijksreis in Spanje 3 jaar geleden, bleek mijn tick: in ons hotel serveerden ze water in een schattig flesje. Door de vorm en 'glasopdruk', heb ik uiteindelijk de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of ik zo'n flesje mee mocht nemen. Achteraf zéér voorzichtig: waarschijnlijk belandden ze direct na afruimen bij het glasafval.

Laatst vond ik een fles met lange hals bij de kringloop. En wat het dan is, dat je de ene fles laat staan en de andere mee 'moet', weet ik niet. Deze fles was duidelijk van het laatste kaliber.

Nu onze vensterbank nodig toe was aan wat geschuif en restyling, heb ik met wat extra flesjes toch maar eens een glasdecoratie gemaakt. En ik merk dat ik er echt van geniet! Steeds als ik ernaar kijk...

Overigens heb ik de laatste tijd wel meer flessen gekocht.. Maar dat zal deze fase van ons leven wel zijn ;-)

Etui voor haaknaalden

Al in de zomer kreeg ik van mijn zus en zwager een patroon voor een haaknaalden-etuitje of is het haaknaaldetui'tje? Hoe dan ook, ik heb hem deze week maar eens gemaakt.

Het is een ideaal etuitje, omdat hij ruim genoeg is om ook een schaar en doosje met naalden en spelden in op te bergen. Heel handig voor op vakantie bijvoorbeeld.

Het patroon is hier te vinden.

Gewonnen!

Jullie hadden nog een blog tegoed, over iets dat ik had gewonnen. Dus bij deze.

Twee weken geleden werd ik gebeld door een medewerkster van de Etos. Of het klopte dat ik bij de Etos luiers had gekocht? Jazeker. Dat had ik.
Én ik had mijn gegevens doorgegeven om mee te dingen naar een jaar gratis luiers.. Er was één klein probleempje: ik had officieel de luiers een week te vroeg gekocht. Dus ik zou nog teruggebeld worden....

Vol spanning wachtte ik af en ja hoor, na een klein half uurtje ging de telefoon weer. "Gefeliciteerd, je hebt gewonnen!"
Adrenaline voor de rest van de dag. Wat leuk! Had ik zomaar gewonnen. Echt een verrassing.

Samen met mn moeder ben ik de vrijdag erop mijn prijs in ontvangst gaan nemen. Kreeg ik ook nog van de plaatselijke Etos een heuse luiertaart als felicitatie. Het kon niet op! We hebben er meteen een gezellig uitje van gemaakt met koffie en gebak. Want ja, zoiets moet je toch vieren?!

Magnistueus!

Nog steeds geen wasmiddel hier. De lege emmers staan leeg te wezen op een plekje in de kamer. Maar toch heb ik gisteren weer iets gedaan wat ik nooit zou doen in "gewone" tijden, omdat ik niet zo'n baktype ben: ik heb Zeeuwse bolussen gebakken!

Er ging van alles mis. Het deeg was te plakkerig en later te droog, ik had suiker deels door het deeg gekneed. En de handdoek die ik gebruikte om het deeg mee af te dekken (om te laten rijzen) was blijkbaar te nat geweest. Toen ik kwam kijken, lagen er zompige deegballetjes in een laag suikerwater.

-je snapt nu dat ik geen baktype ben-

Maar ik versaagde niet, en heb gewoon het proces afgemaakt. Ze zijn iets te krokant geworden, maar mierzoet, zoals het hoort, en volgens M. magnistueus! ;-)

Het afgehaakte afhaken... (2)

Het weekend is weer voorbij, M. is weer aan het werk en ik loop ook nog rond. Stiekem vond ik het wel een grappig idee dat ik even geen blog had geschreven. Ik zag ik mijn grootheidswaanzin al allerlei mensen mijn blog in de gaten houden... "Zou ze al bevallen zijn?" Maar nu de week weer van start is gegaan, is het veel te leuk om af en toe een berichtjes achter te laten. Dus ik ben weer van de partij ;-)

Als je nog wat onafgemaakte projecten hebt liggen in huis, blijkt een zwangerschap een prima middel om eens wat dingen af te ronden...

Nadat ik het girafje heb afgehaakt, moest mijn Granny Stripesdeken er ook aan geloven. Oorspronkelijk was de bedoeling om er een tweepersoons sprei van te maken, maar hij werd te breed en na verloop van tijd ook te zwaar naar mijn zin.
Af en toe legde ik hem uit op de vloer en toen ik dat laatst deed, dacht ik: het zou een prachtig speelkleed zijn!

Het enige dat nog moest gebeuren was de baan afmaken en afhechten. Daarna begon een gezellig karweitje: de zijdraadjes wegwerken.
Het hele haakproces had ik daar tegenop gezien, omdat ik niet zo goed wist hoe ik dat zou doen. Laat ik nu laatst met een goede garennaald draadjes hebben moeten wegwerken...! Dat was dus geen probleem meer.

Het was een lang project met veel pauzes, maar ik ben uiterst tevreden over het resultaat!