Gewonnen!

Jullie hadden nog een blog tegoed, over iets dat ik had gewonnen. Dus bij deze.

Twee weken geleden werd ik gebeld door een medewerkster van de Etos. Of het klopte dat ik bij de Etos luiers had gekocht? Jazeker. Dat had ik.
Én ik had mijn gegevens doorgegeven om mee te dingen naar een jaar gratis luiers.. Er was één klein probleempje: ik had officieel de luiers een week te vroeg gekocht. Dus ik zou nog teruggebeld worden....

Vol spanning wachtte ik af en ja hoor, na een klein half uurtje ging de telefoon weer. "Gefeliciteerd, je hebt gewonnen!"
Adrenaline voor de rest van de dag. Wat leuk! Had ik zomaar gewonnen. Echt een verrassing.

Samen met mn moeder ben ik de vrijdag erop mijn prijs in ontvangst gaan nemen. Kreeg ik ook nog van de plaatselijke Etos een heuse luiertaart als felicitatie. Het kon niet op! We hebben er meteen een gezellig uitje van gemaakt met koffie en gebak. Want ja, zoiets moet je toch vieren?!

Magnistueus!

Nog steeds geen wasmiddel hier. De lege emmers staan leeg te wezen op een plekje in de kamer. Maar toch heb ik gisteren weer iets gedaan wat ik nooit zou doen in "gewone" tijden, omdat ik niet zo'n baktype ben: ik heb Zeeuwse bolussen gebakken!

Er ging van alles mis. Het deeg was te plakkerig en later te droog, ik had suiker deels door het deeg gekneed. En de handdoek die ik gebruikte om het deeg mee af te dekken (om te laten rijzen) was blijkbaar te nat geweest. Toen ik kwam kijken, lagen er zompige deegballetjes in een laag suikerwater.

-je snapt nu dat ik geen baktype ben-

Maar ik versaagde niet, en heb gewoon het proces afgemaakt. Ze zijn iets te krokant geworden, maar mierzoet, zoals het hoort, en volgens M. magnistueus! ;-)

Het afgehaakte afhaken... (2)

Het weekend is weer voorbij, M. is weer aan het werk en ik loop ook nog rond. Stiekem vond ik het wel een grappig idee dat ik even geen blog had geschreven. Ik zag ik mijn grootheidswaanzin al allerlei mensen mijn blog in de gaten houden... "Zou ze al bevallen zijn?" Maar nu de week weer van start is gegaan, is het veel te leuk om af en toe een berichtjes achter te laten. Dus ik ben weer van de partij ;-)

Als je nog wat onafgemaakte projecten hebt liggen in huis, blijkt een zwangerschap een prima middel om eens wat dingen af te ronden...

Nadat ik het girafje heb afgehaakt, moest mijn Granny Stripesdeken er ook aan geloven. Oorspronkelijk was de bedoeling om er een tweepersoons sprei van te maken, maar hij werd te breed en na verloop van tijd ook te zwaar naar mijn zin.
Af en toe legde ik hem uit op de vloer en toen ik dat laatst deed, dacht ik: het zou een prachtig speelkleed zijn!

Het enige dat nog moest gebeuren was de baan afmaken en afhechten. Daarna begon een gezellig karweitje: de zijdraadjes wegwerken.
Het hele haakproces had ik daar tegenop gezien, omdat ik niet zo goed wist hoe ik dat zou doen. Laat ik nu laatst met een goede garennaald draadjes hebben moeten wegwerken...! Dat was dus geen probleem meer.

Het was een lang project met veel pauzes, maar ik ben uiterst tevreden over het resultaat!

Bloemen!

Vandaag was ik zoals gezegd van plan om wasmiddel te maken. Nu is het zo dat ik er heel veel zin in had, maar dat het nu al middag is en er nog niets van is gekomen. Dat is zo heerlijk! Zodanig bezig zijn, dat zelfs de dingen die je wilt doen, nog even moeten wachten. Vanmorgen heb ik uitgebreid zitten bellen met één van mijn zussen. Een koffievisite, zeg maar, maar dan over de telefoon. En dan vliegt de ochtend voorbij.

En nu staat er nog steeds genoeg op mijn lijstje om de dag mee te vullen. Zo komen we er wel. Eigenlijk is het een heel bevoorrechte positie: dat wat je wilt doen, kan, maar hoeft niet. In mijn geval zijn er geen urgente dingen meer. Lukt het niet, dan niet. Moet ik even liggen, dan ga ik even liggen. Heb ik zin in taart, dan haal ik taart. (Nee, eerlijk, het is bij die ene keer gebleven!)
En ik ben ook zo blij met M. Gisteren nam hij een bos bloemen mee voor mij. Omdat het de onjaardag was van ons kleintje. Ik zat net een beetje beteuterd te wezen van de dag, moe, zat, en heel zwanger en toen kwam hij met de bos binnen. Ik kan je zeggen, dat dat zoveel helpt!

Al met al ben ik dus een heel gezegend persoon. Een blij mens! Blijheid en dankbaarheid!

PS. Ik heb vorige week overigens ook zo'n leuke prijs gewonnen. Daarover later meer.

Uitgerekend vandaag!

40! Ik kom... Wie niet weg is, wordt gezien...

Dat zinnetje zit de hele dag al in mn hoofd. Er zit hier iemand verstoppertje te spelen. Vandaag ben ik uitgerekend. En ook al bevalt maar een heel klein percentage op de dag zelf: het is toch best gek. Vandaag is het 5 maart. De datum die ik zo vaak heb genoemd. En toch  waarschijnlijk de onjaardag van mijn kleine hummeltje. Die zich goed heeft verstopt.

En dus gaan we maar gewoon weer verder met spelletjes, haken, bezoeken van de verloskundige etc.
Als ik me morgen goed voel, ga ik weer met een klein projectje starten. Vanavond neemt M. met de boodschappen sunlightzeep mee en dan kan ik eens proberen zelf wasmiddel te maken. Heb er nu al zin in!

Ik hou jullie op de hoogte.

Ik ben er nog..

Vandaag was een vreemde dag. Er is van alles en niks gebeurd. Allereerst was ik in mijn hoofd erg bezig met een vriendin, die een belangrijke operatie moest ondergaan. Terwijl ik aan mijn ontbijtje zat, moest zij zich melden in het ziekenhuis. En gaande weg de dag hoop je dan weer wat te horen. (Wat ook is gebeurd). We hopen op meer positieve berichten over een paar weken. Ik ben trots op haar, hoe ze de dingen oppakt en vooral op wie ze is!

De dag vulde zich verder met allerlei onbenulligheden: ik mocht ergens wat leuke spelletjes komen ophalen (waarvoor dank!), heb wat gehaakt en mezelf verwend met een schaaltje met fruit. Ook ben ik nog wat aan het crea-en voor de babykamer... Er kan nog meer bij... Maar ik moet eerst eens zien of ik het leuk genoeg vind.

Een dag met van alles en niks, zoals ik al zei. Toch heb ik de hele dag willen bloggen, waarom weet ik niet. Nu is het er dus toch van gekomen! ;-)

Het afgehaakte afhaken...

Zaterdag! Een hele lege zaterdag, wat hou ik ervan! Zelfs nu ik met verlof ben en elke door de weekse dag voelt als zaterdag, vind ik dit nog steeds een heerlijke dag. Het zal wel tussen de oren zitten.

Nu ik "opeens" zoveel tijd heb, haak ik wat af! Nieuwe mutsjes, beestjes en lapjes, maar ook dingen die zijn blijven liggen. Zoals het afhaken van een girafje. Nee, niet het girafje was afgehaakt, maar ik. En nu moet hij nog even afgehaakt worden. Snappie?

Het lastige is alleen dat de meeste bolletjes katoen in de krochten van mijn haakmand lagen, allemaal verstrikt en door elkaar. Dus nu, op deze zaterdagochtend moest ik maar eindelijk eens inventariseren wat ik eigenlijk onderin mijn haakmand nog had liggen.

Alles is weer in orde en netjes opgeruimd. Wat kan je daar blij van worden!