Traktatie eerste verjaardag

Binnenkort wordt ons jongetje alweer één. Wat is de tijd gevlogen, dit jaar. Hoewel ik op sommige wanhoopsmomenten de tijd maar niet weg kon kijken. Maar hier staan we dan, echt een jaar verder. En wat een prachtig mannetje hebben we!!

Na alle dromerijen bedacht ik opeens dat een verjaardag ook allerlei geregel met zich meebrengt! Want we willen cadeautjes geven, het huis versieren, uitnodigingen versturen en, jawel, de eerste traktatie regelen!
Wat laat je een eenjarig kind nu trakteren? Hij kan zelf nauwelijks eten. Na wat gegoogle, niet te verwarren met gegoochel, kwam ik het idee tegen van cadeautjes ipv iets eetbaars.

En zo toog ik naar de HEMA.
Laten ze daar nou nét schattige vingerpoppetjes verkopen van 75 cent. Geen geld. Handige Harry als ik was, had ik geen mandje meegenomen. Stond ik met mijn kin de twee handen vol vingerpoppetjes te tellen. Maar goed, ik kwam blij thuis.....

.... En dan heb je een zootje van die dingen in huis en ga je denken hoe je dat nou toch leuk kan uitdelen op een gezellige manier.....

....gisteren moest ik toch boven zijn en ben ik maar gewoon gaan zitten. Al rondkijkend -wat heb ik liggen aan materiaal?- vond ik een karton in de papierbak. En al doende gebeurde het gewoon. Een aantal kruisjes in de rondte gekerft waar ze precies doorheen pastten et voilá!

Helemaal in mijn nopjes ermee!

Was!

Nu onze zolder bijna af is, is het tijd om het wasgedeelte aan te pakken. Na wat rondneuzen op pinterest, wist ik hoe het moest worden. Zie hier het voorlopige resultaat.... De foto is een voorproefje, want er komt een hogere tafel, zodat ik me niet in allerlei bochten hoef te wringen om bij de waspoeder te komen.

Wat ik zelf zo leuk vindt, is dat de waspoeder eruit ziet als schelpenzand, door het in een decoratieve vaas te doen en wat schelpen er op te leggen. Het kan zo simpel zijn.
Ik word er blij van!

Trui

Het nieuwe jaar is begonnen! 2016. Allemaal een goed, creatief jaar gewenst. Zoals gebruikelijk, werk ik in fases wel en niet aan mijn blog. De afgelopen tijd lag het een beetje stil. Dat kwam door verschillende dingen. Onder andere doordat ik nog steeds mijn trui wilde laten zien en het er maar niet van kwam.
In oktober was hij klaar. En hier istie dan!

Het patroon is hier te vinden. Ik heb het zelf nog wat aangepast.

Puntmutsje

De smaak? Die heb ik inderdaad te pakken... Gek gezegde eigenlijk. Dit puntmutsje naar eigen patroon gemaakt en niks opgeschreven. Lekker eigenwijs, omdat ik daar tijdens het haken geen zin in heb ;-)

Drakenmutsje

Dit mutsje wilde ik al heel lang haken. Het is een combinatie van verschillende patronen. Erg leuk om ook daarin steeds flexibeler te zijn!

Muts

Nog bedankt voor jullie lieve reacties op mijn vorige blog! Toch wel bijzonder dat je zelfs digitaal met elkaar kunt meeleven... :-)

Vandaag wat anders. Mijn trui is af. Een foto volgt binnenkort. Ik had er alleen één bij avondlicht en dat geeft niet zo duidelijk de kleur weer.

Van de restjes heb ik vorige week een lieve jongensmuts gehaakt.
Heerlijk om na zo'n lange klus, weer even een werkje te doen met snel resultaat!

Gekend, geliefd!

Het zijn vreemde tijden. Onrustig in ons privéleven, onrustig in de wereld. Soms word je er steeds opnieuw mee geconfronteerd: het leven is niet maakbaar. Natuurlijk kunnen we zelf een heleboel in ons leven. Tal van mogelijkheden. Maar het is allemaal gegeven.

Wat een troost in moeilijke tijden, dat we niet zelf hoeven door te modderen. Er is een God die je kent en die van je houdt. Bij Hem is veiligheid, dwars door alle onrust heen!